ฉันเคยสงสัยกับเรื่องบางเรื่อง

และคนบางคน

ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของฉัน

ถึงมันจะผ่านมานานแค่ไหน

อดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต

ก็เหมือนกัน

.......................

ฉันไม่เข้าใจตัวของฉันเองนิดหน่อย

ฉันมีหัวใจ

ในหัวใจฉันมีความรัก

ในความรัก

ฉันมีความห่วงใย

ในความห่วงใย

ฉันมีความคิดถึง

ในความคิดถึง

ฉีนมีความห่วงหา

ในความห่วงหา

ฉัน...มี...เธอ

..............................

แล้ว...มันเพราะอะไรหรือ...

ในเมื่อฉันมีทุกอย่างที่พูดมา

แต่ใครบางคนและใครหลายคน

กลับคิดว่ามันไม่เพียงพอ

มันน้อยหรือ...หรือไม่มีเลย

.......................

บางทีฉันดีใจที่ฉันทำให้เธอมีความสุข

แต่บางทีฉันน้อยใจ

เมื่อรู้ว่าบางทีการที่ฉันรักเธอ

ก็ทำให้เธอเหงา

งงเหรอ...ฉันรู้ว่าเธองง

เพราะตอนแรกฉันก็งง

แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว

ฉันรักเธอ แต่เมื่อเธอบอกว่ายังเหงา

ทั้งที่ฉันยังรักเธอ ยังห่วงใย

ยังห่วงหา

และยังมีเธอ

ยังทำให้เธอเหงาได้

แปลกจัง....

เพราะฉันเองหรือเปล่า

"ที่เติมไม่เต็ม หรือ เติมไม่พอ"