เรื่องสั้นของปัน
เรื่องสั้นเรื่องที่ เด๋ว....ขอนับก่อน
อืมเป็นเรื่องสั้นเรื่องที่...
เรื่องที่....รอแปบมันกะลังโหลดข้อมูล...
เพราะเช่นนั้นเรามาคุยกันก่อนดีก่า
....................
ตอนนี้ปันกะลังมีความสุขโฮะๆๆๆ
กับสิ่งที่ได้ทำอยู่...ไม่เห็นง้อเลยความรัก
ถึงแม้สิ่งที่จะทำตอนนี้มันยังมีเรื่องของความรักปนอยู่ก็เหอะ
เพราะสิ่งที่ทำอยุ่นั่นคือการเขียนเรื่องสั้น
สิ่งที่ทำให้ปันรู้ว่าตัวเองคือใคร
และเป็นอะไร
ส่งที่ทำให้ปันรู้ว่าควรจะทำอะไรอย่างไร
เพราะสิ่งที่ทำมันผูกพันไปถึงอนาคต
นักเขียน ไม่ต้องดัง ไม่ต้องมีชื่อเสียง
แต่ขอให้ได้เป็น เป็นนักเขียนตามที่หัวใจบอก
.......................
กับเรื่องสั้นทั้ง7เรื่องที่ผ่านมา และกำลังทำอยู่
เราได้ทำเรื่องสั้นไป6เรื่อง และอีก 1 เรื่องกำลังเขียนอยู่
ถึงจะไม่ได้เงิน แต่มีความสุขทุกครั้งที่เจอคนคอมเม้น
แล้วบอกว่าชอบเรื่องสั้นของเรา
ดีใจที่เรื่องสั้นของเรา ทำให้คนมีความสุข เข้าใจคำว่ารัก
เสียน้ำตา ร้องไห้ หัวเราะไปด้วย
ถือว่าเป็นความสำเร๋จอย่างที่สุด
ถ้าฉันหาพรสวรรค์ของฉันเจอ ก็คงเป็นเรื่องนี้
พอใจ...กับสิ่งที่เป็น
และสิ่งที่ทำ
ทุกอย่าง...นั่นคือเรา
..............................
ขอบคุณควาล้มเหลวที่ทำให้รู้ว่า...ชีวิตคืออะไร
ขอบคุณกำลังใจจากใครคนหนึ่ง
ที่ไม่เคยจางไปไหน ถึงเราจะไม่เหมือนเดิม
ขอบคุณเพื่อน แนน ที่ถึงเราจะเคยเลวร้ายแค่ไหน
ก็ไม่เคยทิ้ง จำได้ที่นอนรอเราที่ห้องพยาบาลวันที่เราอาละวาด
ซึ้งในน้ำใจว่ะ
ขอบคุณ...พรสวรรค์ที่กว่าจะพบเจอ
ต้องพบกับความเปลี่ยนแปลงในชีวิตหลายครั้งหลายคราว
ขอบคุณหัวใจที่ร้าว แต่ก็กลับมาประสานกันได้ใหม่
ขอบคุณเจ้านายเก่าที่เซเว่นอีเลฟเว่น สาขาประดิพัธดิ์6 ที่ด่าเช้าด่าเย็น
และดูถูกสารพัด....ทำให้รู้ว่าความจริงแล้ว
คุณค่าของคนไม่ได้อยู่ที่หน้าตา แต่อยู่ที่น้ำใจ แต่เจ้านายไม่มีเลย
ซึ้งเหมือนกันที่ดูถูกจนค้นเจอความสามารถของตัวเอง
ขอบคุณ
..................................
ในไดอารี่แห่งนี้คือบ้าน
บ้านที่อบอุ่น
และยังเฝ้าต้อนรับการกลับมา
อย่างไมรังเกียจรังงอน
บ้านที่รับรู้ทุกความรู้สึก
..........................
ขอบคุณเพื่อนบ้านที่แสนดีในนี้
ที่คอยหยิบยื่น
ความสุข กำลังใจ และรอยยิ้ม
ให้อย่างเสมอมา
ขอบคุณ
...........................
|
